Odd Nordstoga var ikkje snauare enn at han opna festivalen med ei nyskriven vise. «Eg vi te Bø i kveld/og gjera nokre sprell», song Odd til eigne gitarakkordar og publikums fryd, og fortalde om den gongen han og resten av Vinje juniorspelemannslag blei engasjert til å spela til dans på Telemarkfestivalen.

- Vi hadde i overkant tru på oss sjølve der vi kom med ein springar, tre valsar og ein polka. Da den delen av repertoaret var servert, måtte vi til med el-gitar og Eric Clapton, mintest Odd og fyra opp under den gode stemninga.

BESTILLINGSVERK

Han overlet scenen til «ei av dei flottaste damene» han veit om – og så fekk Gullbring ein smakebit av det som mange ser fram til som eit høgdepunkt på årets festival: «Runartromma», framført av Øyonn Groven Myhren og perkusjonstrioen Sisu. Det let originalt, nyskapande, litt magisk og tvers igjennom velklingande – og lovar godt for framføringa av heile bestillingsverket på Gullbring i kveld.

Britiske Eliza Carthy har lenge tindra på folkemusikkhimmelen i Storbritannia. På opningskonserten fekk ho vist at ho er ein virtuos på fele, og sjølv med sår hals syng ho som få andre på dei britiske øyane. På konserten på Skogen i kveld, først saman med Vamp og så med eigne musikarar, kan ein møte henne i full breidde.

AMPUTERT

Så gjekk brannalarmen og amputerte kveldens britiske innslag – og påførte TA ei altfor tidleg deadline. Men vi vågar likevel å påstå at det blei ein opningskonsert med variert innhald og at Valravn, det danske svaret på norske Gåte, leverte folkemusikk med nordisk-mystisk preg. Mange blei truleg frista til å utvide kjennskapen til gruppa når dei stiller til midnattskonsert på Kvennøya. Elles er joik sjeldan vare i Gullbring, og Inga Juuso med tonefølgje av bassisten Steinar Raknes sto fram som ein verdig representant for den samiske folkemusikken.

Og sjølvsagt – utan taktfast slåttemusikk og feiande dansetak av bygdas eigne utøvarar ville konserten vore som suppe utan braud!

LES OGSÅ: Eckbo-prisen til feletalent