Bergit Haugan (93) sovna inn nyårseftan. Det gjorde ho akkurat på den plassen ho hadde ynskje om, nemleg Steinmoen bu- servicesenter. Dottera, Aase Therkelsen som sjølv flytta frå Åmotsdal som 14-åring, fortel at det må vere den beste staden på jorda ein kan vere på i dei eldre dagar. Men noko var ikkje som det skulle vere.

- Det var ingen alarm der. Dei som trong hjelp om natta banka i veggane og ropa for å få kontakt, seier Therkelsen.

KREATIVE LØYSINGAR

Ho meiner Steinmoen bu- og servicesenter hang langt etter behovet. Sjølv om Steinmoen bu- og servicesenter er meint som leilegheiter for eldre og ikkje som ein gamleheim, så bur det eldre som treng hjelp der. Det får dei også, både frå dei som jobbar på sjølve senteret og heimetenesta. Men det var ikkje alltid like enkelt for bebuarane å formidle at dei trong hjelp.

- Eg var forferdeleg fortvila då eg såg dette, seier Therkelsen.

Ho fortel om ringklokker, bjøller, baby call og stuttljåorv til å banke i veggen med.

- Eg hugsar ein bjøllealarm med tråd som gjekk frå soverommet til mor, gjennom stua, ut i den lange korridoren og inn på vaktrommet der nattevakta sov, minst dottera.

SAMLA INN PENGAR

Familien til Bergit Haugan skreiv i dødsannonsen at pengar til alarmanlegg på Steinmoen var like kjært som blomster, skriv Vest-Telemark blad.

- Eg og familien ville gjerne skaffe senteret ein alarm etter å ha sett kor vanskeleg dei som jobbar der har det, seier Therkelsen.

Frå bygdefolket kom det 10 000 kroner.

- Mamma var nok ei av dei eldste i bygda, seier Therkelsen.

Då TA besøkte Steinmoen bu- og servicesenter hadde dagleg leiar akkurat fått den hyggelege beskjeden om at nokon frå bygda ville gje 5 000 kroner ekstra til alarmanlegget. Ordførar og rådmann løyvde også 16 000 kroner på oppfordring frå pårørande til dei på senteret. No er det nok pengar til alarm.

PLEIETRENGANDE

Bjørg Nordbø er leiar ved Steinmoen bu- og servicesenter, der det er plass til åtte meir eller mindre friske eldre.

- Senteret er ikkje tenkt som pleieheim, men det bur pleietrengande her, seier Nordbø.

Ho fortel om eit godt samarbeid med heimetenesta.

- Behovet for sjukeheimsplassar har blitt ein kork i Seljord kommune, seier ho.

Ho synest det er betre å la dei pleietrengande kome til bu- og servciesenteret enn at dei ligg heime og ventar. Det går 4,78 årsverk på senteret. På dagtid er dei to, men på natta har dei berre ei sovande nattevakt.

VIL VERE DER LIVET UT

- Mange av dei som bur her har lyst til å vere her livet ut. Slik var det med Bergit, seier Nordbø.

Dei som jobbar på bu- og servicesenteret vil at brukarane får bu der og ha det best mogleg på sine eldre dagar.

- Det har som regel gått bra på dagen, men vore verre på natta, innrømmer ho.

Ho fortel at dei som jobbar der visste at baby call ikkje var så bra, men at det fungerte bra akkurat der og då.

- Men me høyrte alt bebuaren føretok seg, så det slutta me med, seier Nordbø.

Ho har stor forståing for at kommunen har mange hol dei må putte pengar i, men ser også at det er vanskeleg å ha forståing for på kvar tue.

KAMP OM PLASSANE

- Grunnen til at det ikkje har vore alarm er at det er friske eldre som har budd der, seier kommunalsjef i Seljord, Kari Gro Espedalen.

Ho innrømmer at det av og til bur folk som burde hatt sjukeheimsplass der.

- Dette er det to årsaker til. Folk vil bu der og Seljord har eit stort press på sjukeheimsplassane, seier Espedalen.

Heddeli er eit anna bu- og servicesenter i Seljord. Der bur det 13 personar. Dei har alt alarm. Kommunen opnar tre nye sjukeheimsplassar etter at dialyseavdelinga flytter ut av sine lokale i Seljord sentrum 16. september.

- Korleis vil Seljord kommune møte eldrebølgja?

- Det kan godt hende me må skaffe fleire sjukeheimsplassar. Me må sjå samhandlingsplanen an fyrst, seier kommunalsjefen.

Seljord kommune leiger også sjukeheimsplassar i andre kommunar.